Aan het einde van de middag is het weer tijd om de hondjes uit te laten.Nu heeft snuf niet echt veel zin om mee te gaan dus is de eer helemaal aan Benno om mee te gaan.
We lopen het voetpad voor ons huis af en dan loop je langs de tuintjes van de buren.
Zo ook langs de buurman die al op leeftijd is, maar nog zeer actief is, elke dag gaat hij en zijn vrouw sporten en dan wel op de fiets erheen.
Zo kwam oma langs zijn tuin met een heg er om heen, hij was deze met de hand aan het knippen, nu is dat ongewoon tegenwoordig.
Want meestal heeft men wel elektrisch gereedschap om de klus mee te klaren.
Het viel oma op dat de heggenschaar wel erg klein was en ook al de nodige knip uren had gemaakt, het was het model van lang vervlogen jaren en van een kwaliteit die nu niet meer gemaakt wordt.
Oma informeerde bij de buurman of de heggenschaar niet te klein was voor het werk.
Nee, zei hij, dit is een prima heggenschaar en hij is niet te klein en niet te groot, hij is precies goed.
Gezien mijn leeftijd is dit vertrouwd gereedschap en ik knip er lekker mee op mijn gemak.
Spontaan reageerde ik, het is dus een “op je gemak schaartje”!
Precies was zijn antwoord, op mijn leeftijd kun je alles wat rustiger aan doen.
Wat zou het goed zijn dat we allemaal eens een kleiner schaartje gebruiken om te onthaasten.