Nu het lente is geworden, komt de zomer ook weer dichter bij en wil oma er weer goed uit zien.
En daar moet je wat voor over hebben, want elk pondje gaat door het mondje.
Nu komt dat wel goed uit want omdat ik nu diabetes ben, is gewichtsvermindering een aanrader.
En ik mag zeggen met succes, want ik ben in twee maanden zo’n twaalf kilogram afgevallen.

Een goed hulpmiddel daarbij is het eten van verse salades, niet de kant en klare van de groentespecialist, maar die jezelf gaat hakken en snijden.
Zou haast denken dat het een therapeutische uitwerking op mij heeft.
Zo had ik Schatarina wel eens aan het werk gezien met zo’n handig snijapparaat, met vlijmscherpe mesjes.
Normaal gebruik ik gewoon een scherpmes om de groeten te snijden, maar kon de verleiding niet weerstaan om ook het “wonderapparaat” te gebruiken.
Als test had ik worteltjes genomen, ik ging noestig aan de gang, en ja het werkt, mooi ronde schijfjes wortel kwamen eruit.
Maar toen ik het derde worteltje er door heen had gejaagd, snee ik een stuk van mijn nagel af, auw dat was niet handig.
Maar voorzichtig doorgaan, toen snee ik in mijn vinger bij het bereiken van het einde van het worteltje, auw dat was ook niet handig.
Nog voorzichtiger doorgaan, helaas, nu snee ik een plak van mijn duim af en bloeden, bloeden niet te geloven, ik denk dat ik deze salade maar zelf moet op eten.
Verstandig als ik ben, ben ik met de net aangebrachte de pleisters door gegaan met het vertrouwde mes.
Daar komt Schatarina binnen, wat heb jij nu aan de hand?
Ik leg het uit en vraag; hoe doe jij dat dan?
Oh, ik eet het laatste stukje gewoon op, of ik gebruik het hulpmiddel waar je de groente in kunt klemmen.
Nou voorlopig ben ik genezen en hou het maar veilig, nou ja veilig, bij het mes.

handig hulpmiddel.