Kwam gistermiddag uit het ziekenhuis en voelde me mooier dan dat ik eerst dacht.
De behandeling was wel heftig, tijdens het belichten van de plek in mijn nek kreeg ik het gevoel of er een ei werd gebakken.
Het branderige gevoel hield een aantal uren aan, maar is nu minder hinderlijk.
Nu heb ik wel redelijk wat pijn en prikkels, volgende week weer voor de vervolg behandeling.
Dank je wel voor je support van deze dag.
Misschien is het wel bij je bekend, maar onze zoon is een echte houtbewerker aan het worden.
Hij volgt ondertussen een cursus houtdraaien en oefent thuis erg veel op zijn houtdraaibank.
Er zijn al wat kubieke meters, zaagsel uit de schuur verwijderd.
Ook het werken met beitels en mensen rekent hij tot zijn vaardigheden.
Zo slijpt hij zelf zijn messen en beitels, en werkt ze af met een wetsteen, dan zijn ze lekker scherp.
Maar soms schiet je wel eens uit en dan snij je je zelf, dan moet je weer een pleister halen en die weer op plakken, en dan weer los gaat.
Nee, een heel eigen oplossing is wel zo goed.
Men neemt een pak met papierenzakdoekjes, men snijd een snoertje van je oordopjes aan stukken en zo heb je je eigen eerste hulp setje gemaakt.
Na een verwonding, snij je een papierenzakdoekje in reepjes en draait die om je vinger, dit bind je dan weer vast met een stukje snoer.
Als de wond niet meer bloed kun je alles weggooien.
Nou het is al een echte vakman aan het worden, overal een oplossing voor.
Zeg nou zelf, initiatief genoeg.