Toby Rix is het pseudoniem van Tobias Lacunes, die in Amsterdam op 28 februari 1920 geboren is en nu 92 jaar is en nauwelijks bekend bij mensen van beneden de vijftig jaar.
Vandaar dat Tobi Rix met het nummer “heer In `t Verkeer” de stoffige plaat is bij Radio de BOM.
Hij is zanger, clown, entertainer en acteur en ook is hij de vader van Maroesja Lacunes, die de dochter speelde van Tita Tovenaar.
Hij was als muzikant in de jaren veertig en vijftig zeer bekend met zijn claxonorgel “De toeteriks”.
Hoewel er thuis bescheiden op muziek instrumenten werd gespeeld wordt, blijkt Tobias Lacunes met zijn muzikale ambities in de familie toch een buitenbeentje.
Als 14- jarige moet hij echter aan het werk als slagersjongen, maar hij zet door en het lukt hem om naast zijn baan muzieklessen te volgen en gaat in diverse bandjes spelen om zo zijn muzikale talenten verder te ontwikkelen.
In de jaren rond 1940 speelt hij banjo en zingt hij met de amateurband De Gangmakers, zo blijkt steeds meer dat Toby de showman van de band te zijn.
In die zelfde periode vormt hij met Bob Geskes het duo Sneezy en Snoozy, spoedig aangevuld met Marietje Jansen die later weer bekend wordt al Maria Zamora.
Het trio noemt zich de “Young Rambling Cowboys”, ze leggen zich toe op het Amerikaans repertoire en men treedt regelmatig op voor de radio, zoals in de Bonte Dinsdagavondtrein, wat in die tijd heel veel betekent want de radio was toen het medium wat nu de televisie is.
Maar niet alleen in het trio treed Toby op, maar ook als solist zingt hij cowboysongs, er komen zoveel optredens dat hij zich fulltime artiest kan noemen.
In de tweede wereld oorlog kregen ze door hun Amerikaanse cowboyrepertoire problemen met de Duitse bezetter en schakelden ze over op Zuid-Amerikaanse en Spaanse liedjes onder de naam “Los Magelas”, door het gebruik maken van de eerste letters van hun namen, MArietje, GEskus en Lacunes.
Als het trio in 1943 uit elkaar valt, ontwikkelt Toby zich als musical “comedian Pedro Lacuna” met mondorgel, klarinet, banjo, tapdans en cascadewerk.
Zijn grote voorbeelden daarin zijn Spike Jones, George Formby, Danny Kaye en de Nederlandse komiek Guus Brox.
Tijdens een tournee in het land wordt er voor de voorstelling door collega’s doormiddel van loting een nieuwe naam voor hem bedacht, zijn nieuwe artiesten naam zal vanaf dat moment Toby Rix zijn.
In het laatste oorlogsjaar is optreden niet meer mogelijk voor Toby, de kans is groot dat hij op transport wordt gezet en wordt zo gedwongen onder te duiken.
Na de oorlog in 1946 tijdens een KRO tournee met het Orkest Zonder Naam begint Toby met het verzamelen van onderdelen waarmee hij zijn “toeteriks” op zal opbouwen (een puinhoop van toeters en bellen, zoals hij dat zelf eens omschreven heeft).
Van Spike Jones en zijn orkest had hij het geluid gehoord en dat wilde hij ook wel maken, maar wel zo dat hij hem alleen kon bespelen.
Het instrument heeft de vorm van een xylofoon, met een voorkant die nep is en er af kan vallen zodat de Janboel van toeters, bellen, bekkens en sirenes te zien is.
Maar de klanken vormen allesbehalve een Janboel, de klanken zijn wel eigenaardig en clownesk maar de toeteriks blijkt een volwaardig instrument waarop eigenlijk alles mogelijk is.
Als kroon op zijn instrument zal Toby er uiteindelijk klassieke stukken op gaan spelen, dat zal gaan volgens partituur, zonder enige truc.
Als hij Spike Jones nog een keer kan zien optreden, weet hij zeker dat hij zijn eigen unieke instrument heeft gemaakt, dat intussen helemaal niet meer op die van Spike Jones lijkt.
In 1964 overkomt Toby Rix een grote ramp, tijdens de Snip en Snap revue in het Haagse Gebouw voor Kunsten en Wetenschappen gaat de toeteriks verloren bij een brand.
De autotoeters en claxons zijn ook in die tijd al nergens meer te koop, maar ze worden uit alle uithoeken van het land opgestuurd door mensen die nog wat hebben liggen, zo werd er een nog mooiere toeterix gebouwd dan de eerste.
In 1954 verschijnt de plaat “Heer in ‘t Verkeer” Tobi Rix deed daarvoor een beroep op Jaap Valkhoff en Hans Ruff die de Nederlandse tekst bij dit Engelse nummer No Parking Here van Jimmy Littlejohn binnen een uur voor hem schreven.